Plastik PP PE PS PA ABS PVC Nasıl Ayırt Edilir

En eski plastik 19. yüzyılda ortaya çıkmıştır. İnsanlar yapay plastik yapmak için doğal selülozun içine kafur ve az miktarda alkol eklediler. Bu malzeme plastisiteye sahiptir ve sıcak presleme altında çeşitli ürünlere dönüştürülebilir. Buna selüloit adı verildi. O zamandan itibaren insanın plastik kullanım tarihi başladı ve polimer sentetik plastikler 20. yüzyılda ortaya çıkmaya başladı.

Plastik, moleküler yapı açısından plastiği şekillendirmeyi çok kolaylaştıran bir polimer türüdür. Ayrıca kelimenin tam anlamıyla, özellikle yüksek sıcaklık ve basınç altında şekillendirilebilen bir malzeme olarak da anlaşılabilir. Çoğu plastik fosillerden yapılır. Yakıtlardan elde edilen petrol ve doğal gaz, plastikler için mükemmel hammaddelerdir.

Günlük hayatta günlük ihtiyaçların 'inden fazlası plastik ürünlerdir. Ana plastik malzemeler arasında PP, PS, PA, PC, PE, ABS ve PVC bulunur. Bunları ayırt etmek istiyorsanız, özelliklerini bilmeniz gerekir. Özellikler ve farklılıklar. Bunları anlamadan önce, öncelikle termoset plastiklerin ve termoplastiklerin ne olduğunu anlamalısınız.

Termoset plastikler, işleme sırasında katılaşmaları için ısıtılması gereken plastiklerdir. Yani, iki farklı plastik karıştırılır ve aynı anda kalıba enjekte edilir. Bir reaksiyona neden olmak için ısıtıldıktan sonra, tek moleküller ağ benzeri üç boyutlu bir yapıya dönüşür, yani ısıtıldıktan sonra sertleşirler. Sertleştirilmiş plastiğin avantajı yüksek ısı direncine sahip olmasıdır, ancak dezavantajı geri dönüştürülmesinin kolay olmamasıdır. Termoset plastikler arasında FRP küvetler, sofra takımları vb. bulunur.

Termoplastikler, ısıtıldıktan sonra eriyen plastiklerdir. Katı plastik parçacıklar ısıtılır ve plastik eridikten sonra kalıba enjekte edilir. Bitmiş ürün soğuyup katılaştıktan sonra ürün tamamlanmış olur. Avantajı, ürünün geri dönüştürülebilmesidir, ancak dezavantajı ısıya dayanıklı olmamasıdır. Termoplastik plastikler arasında PE, PP, PS, PVC, ABS, PA, PC vb. bulunur.

Bir plastik ürün satın aldıktan sonra dikkatlice bakarsanız, ürünün kasasında bir seri numarası göreceksiniz. Bu, plastik türünü ayırt etmek için geliştirilmiş bir plastik tanımlama kodudur. Bu tanımlama kodu tüm dünyada evrenseldir. Saat yönünde dönen üç oktan oluşan bir üçgenden yapılmıştır ve ortasında her malzemeyi temsil eden bir sayı işaretlenmiştir. Şu anda 7 tanımlama kodu bulunmaktadır. Bu tanımlama kodları, kodlama yoluyla plastik malzemeleri anlamamızı sağlamanın yanı sıra, en önemlisi geri dönüşüme yardımcı olur ve türleri alt bölümlere ayırıp yeniden kullanmamızı sağlar.

PET (polyester) kod 1, polyester reçine olarak da adlandırılır, hammadde süt beyazı veya açık sarı renktedir, iyi şeffaflığa, toksik olmayan, yüksek yoğunluğa, yüksek sertliğe, aşınma direncine sahiptir, ancak sıcak suya daldırmaya, alkali direncine vb. karşı dayanıklı değildir. Özellikler: Çalışma sıcaklığı 65°C ~ -20°C'dir. Bu sıcaklığın üzerinde zararlı maddeler kolayca açığa çıkar ve uzun süre tekrar tekrar kullanılamaz. Esas olarak içecek şişeleri, maden suyu şişeleri, elektronik cihazlardaki kabuklar ve aksesuarlar vb. için ambalaj malzemelerinde kullanılır.

HDPE (Yüksek Yoğunluklu Polietilen) kod numarası 2, düşük basınçlı etilen olarak da adlandırılır, beyaz renktedir, toksik değildir ve tatsızdır, düşük yoğunluğa, iyi tokluğa, asit ve alkali direncine sahiptir, ancak yaşlanma karşıtı özellikleri zayıftır. Temizlenmesi zordur ve geri dönüştürülmemelidir. Esas olarak yıkama ürünü ambalaj şişeleri, tel ve kablo kılıfları vb. için kullanılır.

PVC (polivinil klorür) kod 3, yapışkan film olarak da adlandırılır, hammadde sarı ve yarı saydamdır, iyi şeffaflığa sahiptir, yüksek mukavemete, iyi esnekliğe sahiptir ve kırılgan olması kolay değildir. PVC yumuşak ve sert olarak ikiye ayrılabilir. Aralarındaki fark, yumuşatıcı eklenip eklenmediğine bağlıdır, PVC'nin kendisi toksik değildir. Plastikleştiriciler, antioksidanlar vb. eklenirse toksik olacaktır. Bu nedenle yumuşak PVC toksik değildir, sert PVC ise toksiktir. Esas olarak inşaat malzemeleri endüstrisindeki ambalaj malzemelerinde ve borularda, kapı ve pencerelerde vb. kullanılır.

LDPE (düşük yoğunluklu polietilen) kod 4, yüksek basınçlı polietilen olarak da adlandırılır, hammadde süt beyazıdır, kokusuz ve toksik değildir, iyi şeffaflığa, iyi yumuşaklığa, alkali direncine sahiptir, ancak ısı direnci zayıftır, yoğunluğu tüm polietilenler arasında en düşük olanıdır. 110°C'yi aştığında erir ve toksik maddeler açığa çıkarır. Esas olarak streç film, plastik film vb. için kullanılır.

PP (polipropilen) kod numarası 5, 0 tutkal olarak da adlandırılır, düşük yoğunluğa sahiptir, hammaddenin görünümü şeffaf ve hafiftir, toksik değildir ve tatsızdır, yüksek mukavemete ve esnekliğe sahiptir, kimyasallara, çarpışmalara ve 100~120 santigrat derece yüksek sıcaklıklara dayanıklıdır ve mikrodalga fırında ısıtılabilir, ancak gıda koymak için geri dönüştürülmüş ürünlerin kullanılması yasaktır. Plastik beslenme kutuları, su bardakları, gıda ambalaj kutuları vb. ürünlerde yaygın olarak PP malzemeler kullanılır. PP'nin bu özellikleri nedeniyle Avustralya para birimi bu plastikten yapılmıştır. .

PS (polistiren) kod 6, sert tutkal olarak da adlandırılır, PP'den daha yüksek sertliğe sahiptir. Hammadde yüksek geçirgenliğe sahiptir, renksiz ve kokusuzdur ve boyanması kolaydır, ancak tokluğu zayıftır ve kolayca kırılabilir. Sıcaklık 70°C'yi aştığında zararlı maddeler açığa çıkarır. Malzemeler genellikle tek kullanımlık köpük beslenme kutularında, ambalaj astarlarında, dekoratif malzemelerde vb. kullanılır. Geri dönüştürülmeleri kolay olmadığından, artık yavaş yavaş kağıt malzemelerle değiştirilmektedir.

PA (poliamid) naylon olarak da adlandırılır. Kod adı yoktur. Hammadde toksik değildir ve kokusuzdur. İyi tokluğa, aşınma direncine, ısı direncine ve kimyasal dirence sahiptir. Birçok PA plastik türü vardır, özellikle artık çeşitli elyaf malzemeleriyle karıştırıldıkları için. Plastiklerin çeşitli özellikleri önemli ölçüde iyileştirilmiştir ve bazı metallerin yerini almışlardır. Otomobil parçalarında, ev aletleri kasalarında, koruyucu ekipmanlarda ve diğer alanlarda yaygın olarak kullanılırlar.

ABS plastiğin kodu yoktur. Akrilonitril (A), bütadien (B) ve stiren (C) olmak üzere üç maddenin bir bileşimidir. ABS reçinesi olarak da adlandırılır, bu nedenle ABS de bu üç maddenin ortak özelliklerine sahiptir. Darbe direnci, ısı direnci, düşük sıcaklık direnci, iyi genel performans, ucuz fiyat, geniş kullanım alanı, ABS plastik toksik değildir, kokusuzdur, görünüşte yarı saydam veya şeffaf parçacıklardır, arabalardaki birçok parça ABS plastikten yapılmıştır ve ev aletlerinde, ofis makinelerindeki parçalar da ABS'den yapılmıştır.

Diğer kategoriler, kod numarası 7, akrilik, polikarbonat, polilaktik asit vb. içerir. Bu plastiklerin özellikleri, mikrodalga fırında ısıtılamamaları, yüksek sıcaklıklarda sterilize edilememeleri ve doğrudan güneş ışığına maruz bırakılamamalarıdır, çünkü bu, insan vücuduna zarar verebilecek bisfenol A'nın açığa çıkmasına neden olabilir.

Aslında, plastiğin bugüne kadarki gelişimi yukarıdakilerden çok daha fazladır. Çeşitli sentetik plastikler insanların kafasını anında karıştırır. Bunları duymuş olabilirsiniz, PBT (PET ile birlikte topluca termoplastik polyester olarak adlandırılır), HIPS (darbeye dayanıklı polistiren, genellikle mühendislik plastikleri olarak adlandırılır), POM (polioksimetilen termoplastik kristal polimer), EVA (etilen ve asetik asit kopolimeri) vb.

Yüzdürme testi, plastiğin malzemesini yoğunluğuna göre tanımlamaktır. Şu anda piyasadaki yaygın plastiklerin yoğunluğu, başka bileşenler eklenmeden 0,9~2,0g/cm³ arasında olacaktır. Suyun yoğunluğu tam olarak 1g/cm³'tür. Yaygın plastikler arasında sadece PP ve PE'nin yoğunluğu 1,0'dan düşüktür, bu nedenle suya konulduğunda suyun üzerinde yüzebilenler PP ve PE'dir. Diğer plastik malzemeler yoğunlukları sudan daha büyük olduğu için dibe çökecektir.

Yanma testi, çeşitli plastik malzemeleri daha net ayırt etmek istiyorsanız, onları yakarak tanımlayabilirsiniz. Yanma testi, çeşitli plastikleri yakmak, süreç sırasında meydana gelen özellikleri ve değişiklikleri gözlemlemek ve ardından plastiklerin kalitesini yargılamaktır. Malzemeler, gözlemlenecek birkaç durum şunlardır: ateş kaynağından ayrılma durumu, yanma kokusu, alev rengi, yandıktan sonraki durum, yanıcılık derecesi, yanma testi tamamen plastiklerin özel etkilerine dayanır ve plastikleri tanımlamak için bilimsel bir yöntem olarak kullanılamaz.

PET yanar ve siyah duman çıkarır ve ekşi bir kokuya sahiptir.

PP yanmaya devam edebilir, alev üstte sarı ve altta mavidir ve mum gibi kokar. PS de yanmaya devam edebilir, alev sarı ve siyah dumanlıdır ve yandıktan sonra karbon tozu ve çam yağı kokusu vardır.

ABS tutuşturulduktan sonra hızlı ve sürekli bir şekilde yanabilir. Alev sarı ve siyah dumanlıdır. Yandıktan sonra damlamadan yumuşar ve güçlü bir lastik kokusuna sahiptir.

PE alevi üstte sarı ve altta mavidir. Yandıktan sonra yumuşar ve damlar ve yanık parafin kokusuna sahiptir; (Çocukken hiç plastik poşet yaktınız mı? Patlama ve damlama hissini unutmamışsınızdır.

PA'nın yanması kolay değildir ve ateş kaynağından uzaklaştırılır uzaklaştırılmaz söner. Alev, yandıktan sonra kabarcıklar çıkaracak ve damlayacak sarımsı gri bir duman olacaktır. Koyun derisi ve tırnak kokusuna sahiptir;

PVC'nin yanması kolay değildir. Ateş kaynağından uzaklaştırıldığında söner. Alev üstte mavi ve altta dumanlı yeşildir. Yandıktan sonra yumuşaması zordur ve keskin bir ekşi kokuya sahiptir; (ambalaj üzerindeki daha sert büzülme filmi PVC'dir)